Time flies when you’re having fun.En fun is wat ik de afgelopen vier weken gehad heb. De oplettende lezer heeft het al op kunnen maken uit de eerste zin; de tijd is echt voorbij gevlogen! Vier weken geleden kwamen we in São Paulo aan. We kenden niets. Vier weken later voelde het toch al aardig vertrouwd. En daarom was het ook erg jammer om weg te gaan. Aan de andere kant, we zitten nu in Rio. Een redelijk alternatief lijkt me zo. Laten we het zo stellen: ik vond het jammer om weg te gaan maar had ook erg veel zin in Rio.

Het weekend voorafgaand aan ons vertrek uit Sampa hebben we een koffieplantage bezocht. Klinkt erg oubollig maar het was een erg leuke ervaring. De nacht ervoor heb ik met een paar reisgenoten een feestje bezocht dus voor ons was 8 uur ’s morgens vertrekken wat aan de vroege kant. Gelukkig kregen we in de bus uitgebreid de mogelijkheid om onze beperkte nachtrust nog met een aantal broodnodige uurtjes te verlengen. Uiteindelijke kwamen in een tot op zekere hoogte fitte staat aan op de koffieplantage. De dag begon met een verhaaltje over de geschiedenis, gevolgd door een rondleiding over de plantage. Een oud Braziliaans mannetje met 50 jaar ervaringdemonstreerdetijdens de rondleiding hoe de koffiebonen met de hand werden geplukt en hoe de bonen vervolgens van het restafval werden gescheiden. Degene die de behoefte had mocht ook een poging wagen en die kans kon ik niet laten schieten. Mijn grote voorbeeld was naderhand nog steeds mijn grote voorbeeld want dat ik geen 50 jaar werkervaring had werd al snel duidelijk. Al met al was het uiteindelijk nog wel een redelijke eerste poging. Het bezoek aan de koffieplantage werd afgesloten met een gezamenlijke lunch bij een uitgebreid buffet.

Vrijdag 25 mei zijn we om 14:30u vertrokken richting Rio de Janeiro. Onderweg hebben we twee nachten doorgebracht in Paraty, een koloniaal stadje aan de Braziliaanse kust tussen São Paulo en Rio dat bekend staat om zijnkarakteristiekeen authentieke historische centrum. Tijdens het weekend was er een soort volksfeest gaande. Dit resulteerde in gezellige avondtafarelen waar het hele dorp, jong en oud, op af kwam. Zaterdag hebben we overdag deelgenomen aan een cruise. Deze vijf uur durende boottocht bracht ons, onder leiding van een bandje dat Braziliaanse muziek speelde, langs de mooiste stranden in de omgeving Paraty. En mooi waren ze. Zondagmorgen hebben wekajaksgehuurd en zijn we met z’n achten richting de nabijgelegenmangrovengepeddeld. Een mangrove is een plek waar de jungle doorloopt in het water. De tocht nam heen en weer ongeveer twee uur in beslag en zorgde bij ons als ongetrainde peddelaars voor de te verwachten verzuring. Maar het was absoluut de moeite waard; demangrovewaren prachtig.

Zondagmiddag 14:30u zijn we met een gecharterde bus begonnen aan de vier en een half uur durende reis naar Rio. De busreis verliep soepeltjes en we kwamen op tijd aan in ons hotel aan Praia de Copacabana, het stand van de wijk Copacabana. Het hotel zelf is niet van dezelfde kwaliteit als ons hotel in São Paulo maar de locatie is daarentegen perfect. Het ontbijt vindt plaats op de twaalfde verdieping en vanaf daar kijk je uit over de Copacabana, met op de achtergrond Pão de Açúcar (of Sugarloaf Mountain in het Engels), de wereldberoemde berg aan het einde van het vier kilometer lange strand.

Het laatste weekje van deonderzoeksperiodeis aangebroken. Uiteindelijk kunnen we toch wel zeggen dat het onderzoek niet geheel zonder succes is geweest. Aanvankelijk hebben we nog wel eens getwijfeld aan of de opdracht wel haalbaar was. Momenteel zijn we druk bezig met het schrijven van het onderzoeksrapport. De planning is om vrijdag de eerste conceptversie naar de begeleidende docenten te sturen. En dan begint ein-de-lijk de reisperiode. Het is bijna niet voor te stellen maar het wordt alleen nog maar mooier...