De laatste twee weken hebben we aardig wat kilometertjes afgelegd. Van Rio naar Porto Alegre, van Porto Alegre naar Campo Grande, van Campo Grande via via naar São Luis, en vervolgens naar Fortaleza en Jericoacoara. Laten we maar beginnen bij Porto Alegre. Porto Alegre was koud, heel koud. Onze backpacks waren niet ingepakt op dit soort temperaturen en de meeste van ons zijn dan ook, in meer of mindere mate, met een verkoudheid vertrokken. De stad had weinig te bieden maar we hadden het geluk daar wat mensen te kennen. Zij hebben ons meegenomen en daardoor hebben we een paar leuke avonden gehad. Daarnaast hebben we op zondag een voetbalwedstrijd van Grêmio, één van de plaatselijke teams, bezocht. En dat was het eigenlijk wel. Na drie volle dagen waren we dan ook wel klaar met Porto Alegre.

Van Porto Alegre zijn we via São Paulo naar Campo Grande gevlogen. Ware het niet dat onze vlucht in verband met slecht weer moest uitwijken naar Curitiba. Gelukkig was het mogelijk om vanuit Curitiba direct naar Campo Grande te vliegen. Echter, deze directe vlucht vertrok pas zes uur later. Eigenlijk kwam het wel goed uit aangezien er nog niets definitiefs geregeld was voor de Pantanal. De Pantanal is een zeer groot moerasgebied in het westen van Brazilië dat zich uitstrekt tot in Bolivia en Paraguay. Het is mogelijk om tours te boeken voor in het gebied en dat was dus wat we nog moesten doen. Dankzij onze vertraging slaagden wij er nog in een goede deal te maken met een agent. Deze agent regelde een all-in pakket met transfers, overnachtingen, tours en maaltijden. Ideaal!

De eerste bestemming was Corumba. We werden hier opgevangen in een lodge die alleen bereikbaar was per terreinwagen. De lodge was goed verzorgd en we werden verzocht ons na een half uur te melden voor de eerste tour: een boottocht over de rivier. De drie uur durende boottocht vond plaats aan het einde van de middag waardoor we de Pantanal zowel in het licht als in het donker te zien kregen. Wat was het er mooi. Zoveel groen, zoveel rust, zoveel dieren. De Pantanal staat bekend om zijn 'dierdichtheid'. Er leven erg veel dieren per vierkante kilometer. Tijdens de tocht kwamen we onder meer kaaimannen, capibara's, apen en papegaaien en toekans tegen. Erg mooi om de dieren in het wild te zien leven. De nacht was glashelder, geen wolkje aan de hemel, en in de Pantanal zijn zo goed als geen kunstmatige lichtbronnen. Hand in hand met de duisternis kwam dan ook een indrukwekkende sterrenhemel tevoorschijn. Een sterrenhemel zoals ik er nog nooit één gezien heb en waarschijnlijk ook niet vaak meer gezien. De dagen erna hebben we nog een aantal activiteiten gedaan. We zijn wezen paardrijden, piranhavissen, we hebben een zonsopgang bekeken, gehiked en een jeepsafari gemaakt. Na twee volle dagen zijn we vertrokken richting Bonitio, een plaatsje dat aan de rand van de Pantanal ligt. Hier hebben we nog gesnorkeld in kristalhelder water waar ontzettend veel vissen in zwommen. Pantanal was een superervaring. Het enige vervelende waren de muggen. Muggen, muggen, muggen. Zoveel muggen. Wat dat betreft waren we allemaal blij dat we weg waren!

Vanaf Bonito begon de langste trip van onze reisperiode. Drie bustransfers, vier vluchten en 30 uur later kwamen we eindelijk aan in de hemel op aarde: Jijoca de Jericoacoara. Ik schrijf dit verslag vanaf een rustig terrasje met een uitzicht op een mooi blauwe zee en op de achtergrond grote witte duinen terwijl de zon achter mij aan het opkomen is. Het dorpje is klein en alleen bereikbaar per terreinwagen. Alles gebeurt hier in een versnelling lager, zelfs voor Braziliaanse begrippen. Als je ergens wilt relaxen is dit dé plek bij uitstek. Mooie stranden, heerlijk warme zee, palmbomen, mooie natuur, geen auto's, geen massatoerisme, en heel, maar dan ook heel veel rust. Als je iets anders wil dan rust dan kan dat ook. Wij hebben bijvoorbeeld deelgenomen aan een buggytocht door de duinen. Heel erg mooi. Onderweg alsnog het eerder genoemde portie rust gekregen tijdens onze stops bij twee lagunes. De tweede lagune, Lagoa Paraiso, was zoals de naam al doet vermoeden paradijselijk. Met geen pen te beschrijven. De komende dagen zullen wij op onze surfboards doorbrengen. Heerlijk.

Wat is Brazilië toch een mooi land...